Walk with nature…/प्रकृति के साथ चलना …/निसर्गाबरोबर फेरफटका…

Original thought: English

 

Walk with nature…

It is said that when you are happy, the time moves faster. Today, I would say the time moved so fast that only after looking at the watch I realised that if I don’t return, people might start worrying.

I started walking without the reason with sun as my companion and on my way, I found many more companions.

They say, once you start walking, you start experiencing all the things that you had never experienced before. That is so true. Walking down the road, I looked at the turns of the road differently. At every turn, I had a surprise awaiting me.

I met the cattle that looked me in the eye and seemed very kind.

I tried to find out whether the clouds in the sky looked like cotton candy or a person running so fast that you cannot see the feet.

Every chance that I got, I wanted to capture the little birds that danced from one branch of the tree to the other. When they realised that someone was close, they chose to fly away and then came back sometimes to pose for me (or so I believe). It has been some time that I have played hide and seek. I feel that’s the drawback of being an adult. That day, I played hide and seek with the birds. They camouflaged themselves so neatly that it was almost impossible to find them. I tracked the birds flying and tried to capture what I could with my amateur camera hands.

Then, I met dogs, stray dogs. They were also walking on their own. Without actually walking with each other, we became each other’s company. I was glad that they were there and I believe they were also glad that I was there.

I cannot forget the trees who stood there looking over me, ensuring that I was fine. My heart filled with gratitude when I looked at them.

Lastly, the companion I started with, the sun, showed me that clouds come and go. So does light and so does darkness. What stays is walking with the companions on the road.

____________________________________________________________________________________________

मूल विचार: अंग्रेजी

 

प्रकृति के साथ चलना …

ऐसा कहा जाता है कि जब आप खुश होते हैं, तो समय तेजी से जाता है। आज, मैं कहूंगा कि समय इतनी जल्दी चला गया कि घड़ी देखने के बाद ही मुझे एहसास हुआ कि अगर मैं वापस न जाऊँ, तो लोग चिंता करना शुरू कर सकते हैं।

मैं अपने किसी कारण बिना सूर्य को अपना साथी मान चलने लगी और रास्ते पर मुझे और अधिक साथी मिल गए।

वे कहते हैं, एक बार जब आप चलना शुरू करते हैं, तो आपको उन सभी चीजों की अनुभूति होती हैं जिन्हें आपने कभी अनुभव नहीं किया था। यह वाकई में सच है। सड़क पर चलते चलते, मैंने सड़क मोड़ को अलग तरह से देखा। हर मोड़ पर, एक नया आश्चर्य मेरी प्रतीक्षा कर रहा था।

मेरी उन मवेशियों से भी मुलाकात हुई जिन्होंने मेरी आखों में आँखें डालकर देखा और मैंने उन्हें बहुत दयालु पाया।

मैंने यह पता लगाने की कोशिश की कि आसमान के बादल बुड्ढी के बालों जैसे दिख रहे हैं या एक बहुत तेज दौड़ती हुई व्यक्ति जैसी जिसके पैर नहीं दिख रहे हैं।

मुझे जैसेही मौका मिलता मैं पेड़ के एक डाली से दूसरे डाली पर उड़ते हुए छोटे पंछियों की तस्वीर खींचती। जब उन्हें एहसास होता कि कोई व्यक्ति करीब हैं, तो वे उड़ जाते और फिर कभी कभी मेरे लिए (या ऐसा मेरा मानना हैं) अपनी अलग अलग तरह से तस्वीर खींचाने वापस आते। बहुत साल हुए हैं मुझे छुपनछुपाई खेले हुए। मुझे लगता है कि ये बड़े हो जाने का दोष हैं। उस दिन मैंने मैंने पक्षियों के साथ छिपछिपाई खेली। उन्होंने खुद को इतनी सुन्दरता से छुपा लिया था कि उन्हें ढूंढना लगभग असंभव था। मैंने पक्षियों की उड़ानों पर नज़र रखी और मेरे शौकिया हाथों के साथ उन्हें तस्वीरों में कैद करती गयी।

फिर मेरी मुलाकात आवारा कुत्तों से हुई। वे भी टहल रहे थे। वास्तव में एक दूसरे के साथ न चलते हुए भी, हम एक दूसरे के साथी बन गए। मुझे खुशी है कि वे वहां मौजूद थे और मुझे विश्वास है कि वे भी खुश थे कि मैं वहां मौजूद थी।

मैं उन पेड़ों को नहीं भूल सकती जो मेरी ओर देख रहे थे और यह सुनिश्चित कर रहे थे कि मैं ठीक हूँ। मेरा दिल कृतज्ञता से भर गया, जब मैंने उनको देखा।

अंत में, जिसके साथ मैंने चलना शुरु किया उस सूरज ने मुझे दिखाया कि बादल आते हैं और जाते हैं। वैसेही उजियाला और अँधियारा। जो नहीं बदलता वो हैं सड़क पर साथियों के साथ चलते रहना।

____________________________________________________________________________________________

मूळ विचार: इंग्रजी

 

निसर्गाबरोबर फेरफटका…

असे म्हटले जाते की जेव्हा आपण आनंदी असतो, तेव्हा काळ लवकर जातो. आज मी असे म्हणेन की वेळ इतक्या वेगाने गेला कि माझं लक्ष जर घड्याळाकडे गेलं नसतं तर मला जाणवलंच नसतं कि आता मी परतले नाही तर लोक काळजी करायला लागतील.

सहज अगदी काहीही कारण नसताना मी चालायला सुरवात केली. सूर्य होताच सोबती. आणि चालता चालता मला अनेक सोबती लाभले.

असं म्हणतात कि एकदा चालायला लागलं कि आपल्याला आधी कधीही न अनुभवलेल्या सर्व गोष्टी अनुभवता येतात. हे खूप खरं आहे. रस्त्यावरून चालतांना मी रस्त्याच्या वळणांकडेही वेगळ्या नजरेतून पाहू लागले. प्रत्येक वळणावर, माझ्यासाठी नवीन आश्चर्य वाट पाहत उभे होते.

मी अशा गुरांना भेटले ज्यांनी माझ्या डोळ्यात डोळे घालून पहिले आणि मला जाणवलं कि ती खूप दयाळू आहेत.

मी प्रयत्न केला हे शोधण्याचा कि आकाशातील ढग म्हातारीच्या केसांसारखे दिसतायत कि खूप वेगाने धावणाऱ्या एखाद्या माणसासारखे दिसतायत कि ज्याचे वेगात धालवल्यामुळे पायच दिसत नाहीयेत.

जेव्हा संधी मिळेल तेव्हा तेव्हा या फांदीवरून त्या फांदीवर मनसोक्त नाचणाऱ्या पक्षांची मी छायाचित्र टिपण्याचा प्रयत्न केला. जसं त्यांना कळे कि कोणीतरी जवळपास आहे, ती दूर उडून जात पण त्यातली काही परत येऊन माझ्यासाठी छान बसत आणि मला छायाचित्र घेऊ देत (किंवा असा माझा विश्वास आहे). मला लपाछुपी खेळून खूप वर्षं झालीयत. मला वाटतं हा मोठं होण्याचा दुष्परिणाम आहे. त्या दिवशी मी पक्ष्यांसोबत लपाछुपी खेळले. ते इतक्या खुबीने लपले कि त्यांना शोधून काढणे मला जवळजवळ अशक्य झाले. मी उडणाऱ्या पक्ष्यांचा पाठलाग करत मी फार हौसेने आणि अननुभवी हातांनी छायाचित्रे काढण्याचा प्रयत्न केला.

त्यानंतर मला रस्त्यावरची भटकी कुत्री भेटली. तेही जणू फेरफटका मारत होते. प्रत्यक्षात एकमेकांसोबत न चालताही आम्ही एकमेकांची सोबत बनलो. त्यांच्या तिथे असण्याचा मला आनंद होता आणि माझा विश्वास आहे की ते मी तेथे असण्याचा त्यांनाही आनंद झाला असावा.

मी ती सगळी झाडं विसरू शकत नाही जी माझ्याकडे पाहत मी ठीक आहे कि नाही हे निश्चित करत होती. जेव्हा मी त्यांच्याकडे पाहिले तेव्हा माझे हृदय कृतज्ञतेने भरून आले.

शेवटी, माझ्या सुरुवातीपासूनच्या सख्याने, सूर्याने, मला दाखवलं की ढग येतात आणि जातात. तसंच प्रकाश आणि अंधारही. रस्त्यावरून सोबत्यांबरोबर चालत राहणे हेच काय ते शिल्लक राहतं.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s